چون در صف ميدان سلطان عشاقان جان داد  مردانه

در راه عشق حق آن عاشق مطلق مي گفت فرزانه

شوق وصال تو برده ز سر هوشم 

پيمانه عشقت بنموده مدهوشم

عهد ازل يارب نبود فراموشم

اي داور سبحان روز ازل شادان من بستم اين پيمان

بر سر كشيدم من جام شهادت را خم خم نه پيمانه

شوق وصال تو برده ز سر هوشم 

پيمانه عشقت بنموده مدهوشم

عهد ازل يارب نبود فراموشم

راضي شدم يارب گردد سرم از كين آويزه دروازه

گه خانه خولي گه دير نصراني بتخانه بتخانه

شوق وصال تو برده ز سر هوشم 

پيمانه عشقت بنموده مدهوشم

عهد ازل يارب نبود فراموشم

من كشته عشقم از خويش بگذشتم مانند پروانه

اين اكبر و اين اصغر اين زينب مضطر اين شام ويرانه

شوق وصال تو برده ز سر هوشم 

پيمانه عشقت بنموده مدهوشم

عهد ازل يارب نبود فراموشم

ناصر تو در محشر مزدت دهد حيدر  هم فاطمه اطهر

هم احمد مختار هم عابد بيمار هم جل سبحانه

شوق وصال تو برده ز سر هوشم 

پيمانه عشقت بنموده مدهوشم

عهد ازل يارب نبود فراموشم